نبض اکسی متر نوک انگشت خون

پالس اکسی‌متر خونی یک دستگاه پزشکی قابل حمل است که برای اندازه‌گیری میزان اشباع اکسیژن خون و ضربان نبض بدن انسان استفاده می‌شود. این دستگاه معمولا از یک بدنه کوچک و یک حسگر تشکیل شده است که روی نوک انگشت بسته می شود. از طریق فناوری نور مادون قرمز، سنسور می تواند به سرعت و با دقت اشباع اکسیژن خون، یعنی میزان اکسیژن در خون و ضربان نبض، یعنی تعداد ضربان قلب در دقیقه را اندازه گیری کند.

اشباع اکسیژن خون با انتشار نوری با طول موج مشخص برای نفوذ به بافت نوک انگشت و سپس اندازه گیری میزان جذب نور محاسبه می شود. در عین حال می تواند نوسانات نبض را در نوک انگشتان نیز تشخیص دهد و بر این اساس میزان نبض را محاسبه کند.

قابلیت حمل: اندازه کوچک، حمل آسان، مناسب برای استفاده در سناریوهای مختلف مانند خانه، موسسات پزشکی، اماکن ورزشی و غیره.
غیر تهاجمی: فقط انگشت خود را در شکاف اندازه گیری ابزار قرار دهید، بدون نیاز به سوراخ کردن پوست، بدون آسیب به کاربر.
اندازه گیری سریع: نتایج اندازه گیری معمولاً در عرض چند ثانیه ارائه می شود.
نظارت در زمان واقعی: می تواند به طور مداوم تغییرات در اکسیژن خون و نبض را کنترل کند و وضعیت فیزیکی را به موقع منعکس کند.

1. از پالس اکسی متر سر انگشتی همراه با تجهیزات MRI یا CT استفاده نکنید.
2. خطر انفجار: از پالس اکسیمتر انگشتی در فضای انفجاری استفاده نکنید.
3. پالس اکسی‌متر انگشتی تنها به‌عنوان کمکی در ارزیابی بیمار در نظر گرفته شده است. پزشکان باید تشخیص را همراه با تظاهرات بالینی و علائم انجام دهند.
4. محل اعمال سنسور پالس اکسی متر نوک انگشت را مرتباً بررسی کنید تا مطمئن شوید که گردش خون و یکپارچگی پوست بیمار در شرایط خوبی است.
5. هنگام استفاده از سنسور پالس اکسی متر نوک انگشت، نوار چسب را کشش ندهید. این ممکن است باعث خواندن نادرست یا تاول های پوستی شود.
6.لطفا قبل از عملیات خود دفترچه راهنما را به دقت بخوانید.
7. پالس اکسی‌متر انگشتی هیچ هشدار SpO2 ندارد، برای نظارت مداوم نیست.
8. هنگامی که برای مدت طولانی استفاده می شود، باعث ایجاد ناراحتی یا حساسیت می شود، به ویژه برای بیماران مبتلا به اختلالات میکروسیرکولاسیون. لطفاً مکان های آزمایش را به طور دوره ای با توجه به موقعیت های مختلف بیماران تغییر دهید. بیمار باید حداقل هر 2 ساعت یکبار معاینه شود و تنظیم صحیح انجام شود.
9. اندازه‌گیری‌های نادرست ممکن است در اثر اتوکلاو کردن، استریل کردن اکسید اتیلن، یا غوطه‌ور کردن حسگرها در مایع ایجاد شود.
10. سطوح قابل توجهی از هموگلوبین های ناکارآمد (مانند کربوکسیل هموگلوبین یا متهموگلوبین) ممکن است باعث خواندن نادرست شود.
11. رنگهای داخل عروقی مانند ایندوسیانین سبز یا متیلن بلو ممکن است باعث خواندن نادرست شود.
12. اندازه گیری SpO2 ممکن است در حضور نور زیاد محیط تأثیر نامطلوبی داشته باشد. لطفاً در صورت لزوم، ناحیه حسگر را محافظت کنید (مثلاً با حوله جراحی یا نور مستقیم خورشید).
13. اقدام غیرمنتظره ممکن است باعث خواندن نادرست شود.
14. سیگنال پزشکی با فرکانس بالا یا تداخل ناشی از دفیبریلاتور ممکن است منجر به خواندن نادرست شود.
15. ضربان وریدی ممکن است باعث خواندن نادرست شود.
16. هنگامی که موقعیت سنسور و کاف فشار خون روی یک کاتتر شریانی یا خط داخل عروقی قرار دارند، ممکن است باعث خواندن نادرست شود.
17. هیپوتانسیون، انقباض شدید عروق، کم خونی شدید، یا هیپوترمی ممکن است باعث خواندن نادرست شود.
18. ممکن است با استفاده از کاردیوتونیک به بیمار پس از ایست قلبی یا زمانی که وی در لرزش است، خواندن نادرست شود.
19. ناخن روشن یا رنگ شده ممکن است باعث خوانش نادرست SpO2 شود. از قوانین محلی و دستورالعمل های بازیافت در مورد دور انداختن یا بازیافت دستگاه و اجزای دستگاه، از جمله باتری ها پیروی کنید.