Auscultation استفاده از گوش یا استتوسکوپ برای گوش دادن به صداهای ساخته شده توسط بدن انسان است. بیشتر برای گوش دادن به صداهای قلب و صداهای نفس استفاده می شود. استتوسکوپ که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد عملکرد جمع آوری صدا را دارد و همچنین عملکرد فیلترینگ را نیز دارد. از طریق آسترلاسیون، کادر پزشکی می توانند اندام های مربوطه را با توجه به ویژگی ها و تغییرات صدا (مانند فراوانی، شدت، فاصله، نویز و غیره) اندام های مربوطه تشخیص دهند.
1. مستقیم auscultation: دکتر متصل گوش به طور مستقیم به دیواره بدن از معاینه برای auscultation. این روش می تواند صدای درونی بسیار ضعیفی را بشنود. این روش auscultation مورد استفاده قبل از ظهور استتوسکوپ است، و آن را تنها در شرایط خاص و اضطراری خاص استفاده می شود.
2. auscultation غیر مستقیم: این روش بازرسی برای auscultation با stethoscope است. این روش راحت است و می تواند به auscultation در هر وضع اعمال می شود. اثر auscultation خوب است، چرا که استتوسکوپ اثر تقویت کننده خاصی بر صدای فعالیت های عضو دارد و می تواند صدای محیط را مسدود کند. این برنامه دارای طیف گسترده ای از برنامه های کاربردی است. علاوه بر جذب قلب، ریه ها، و شکم، می تواند به صداهایی از دیگر نقاط بدن مانند صداهای رگ های خونی، صداهای امفیسم زیر جلدی، صداهای فاسیکولاسیون عضلانی، صداهای حرکت مفصل، و صداهای اصطکاک سطح شکستگی نیز گوش دهد.
