1. اصل کار
گوشی پزشکی الکترونیکی: سیگنال های صوتی را از طریق حسگرهای الکترونیکی به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند، سپس سیگنال های الکتریکی را تقویت و فیلتر می کند و در نهایت صدای پردازش شده را از طریق هدفون یا بلندگو پخش می کند.
گوشی پزشکی مکانیکی: عمدتاً به انتشار صدا در مواد جامد و هوا متکی است، صدا را از طریق یک پروب جمع آوری می کند و سپس صدا را از طریق لوله به گوش پزشک منتقل می کند.
2. کیفیت صدا
گوشیپزشکی الکترونیکی: میتواند صدا را تقویت و تقویت کند و با تنظیم پارامترهایی مانند ولوم و فرکانس، پزشکان میتوانند جزئیات صدا را با وضوح بیشتری بشنوند، مانند سوفل قلب، رال ریوی و غیره.
گوشی پزشکی مکانیکی: کیفیت صدا نسبتاً ضعیف است و به راحتی توسط محیط خارجی مانند صدا، باد و غیره مختل می شود.
3. قابلیت حمل
گوشی پزشکی الکترونیکی: معمولاً کوچک و سبک، حمل و کار آسان است، برخی از گوشیهای هوشمند الکترونیکی را میتوان از طریق فناوریهای بیسیم مانند بلوتوث یا Wi-Fi به دستگاههای دیگر متصل کرد تا به سمع از راه دور و انتقال داده دست یابد.
گوشی پزشکی مکانیکی: از نظر اندازه و وزن نسبتاً بزرگ است و حمل آن چندان راحت نیست و معمولاً پزشکان را ملزم به استفاده از آن در مکان های خاص می کند.
4. ویژگی های عملکردی
گوشی پزشکی الکترونیکی: معمولاً دارای برخی عملکردهای اضافی مانند ضبط، پخش، آنالیز و غیره است که این عملکردها می تواند به پزشکان در ثبت و تجزیه و تحلیل بهتر وضعیت بیمار کمک کند.
گوشی پزشکی مکانیکی: عملکرد نسبتاً ساده است و عمدتاً برای گوش دادن به صداها استفاده می شود.
5. قیمت
گوشی پزشکی الکترونیکی: از آنجایی که از فناوری پیشرفته الکترونیکی استفاده می کند و ویژگی های عملکردی بیشتری دارد، قیمت نسبتاً بالایی دارد.
گوشی پزشکی مکانیکی: قیمت نسبتا پایین است و برای برخی از موسسات پزشکی اولیه یا استفاده شخصی مناسب است.
