هر چه سطح تماس بین سر auscultation و بدن بزرگتر باشد، اثر صوتی بهتر برداشت می شود. با این حال سطح بدن انسان دارای انحنا است. اگر قطعه قفسه سینه بیش از حد بزرگ باشد، گوش نمی تواند در تماس کامل با بدن انسان باشد. صدا نه تنها به خوبی برداشت نخواهد شد، بلکه از شکاف نیز نشت خواهد کرد. بنابراین اندازه سر آسه باید بر اساس نیازهای بالینی باشد. قطر یک قطعه قفسه سینه استتوسکوپ تقریباً یکنواخت بین ۴۵ تا ۵۰ میلی متر است. برای موارد خاص مانند قطعات قفسه سینه کودکان، قطر به طور کلی ۳۰ میلی متر، و برای نوزادان ۱۸ میلی متر است.
ماده نقش مهمی در جلوه های صوتی دارد. صدا از طریق هوا یا ماده منتقل می شود، و در نهایت به گرما تبدیل می شود و ناپدید می شود. انتقال امواج صوتی تقریباً هیچ کاهشی در فلزات سنگین ندارد، و مستعد کاهش در فلزات یا پلاستیک های سبک تر است. بنابراین استتوسکوپ های درجه بالا باید از فلزات سنگین مانند فولاد ضد زنگ یا تیتانیوم استفاده کنند.
